Φαρμακευτικές συνταγές από τον Ιπποκράτη.

Φαρμακευτικές συνταγές από τον Ιπποκράτη.Έχουμε διατηρήσει από την αρχαιότητα γραπτά φαρμακευτικά φυτά που σταχυολόγησε ο Ιπποκράτης κι έμειναν στους αιώνες. Αυτά είναι 250. Κατόπιν με τα Γαληνικά φάρμακα, ο δεύτερος σπουδαίος γιατρός της αρχαιότητας, ο Γαληνός, μας έχει αφήσει πάμπολες φαρμακευτικές ουσίες σε καθ’ ένα απ’ αυτά. Αλλά κι ο Ν. Μυρεψός το 1.300 μ.χ. στο συνταγολόγιό του άφησε πάνω από 2.200 ουσίες.

Την αρχαία γνώση περί βοτάνων και φαρμάκων προσπαθούν να αναδείξουν σημερινοί επιστήμονες, όπως ο κ. Γερουλάνος και άλλοι. Μας λέει λοιπόν ότι οι αρχαίοι θεράπευαν κυρίως με βότανα κι άλλα φυτά, αλλά και ορυκτά, ή ζωικά, όπως κόκκαλα ή μέχρι και κόπρανα ζώων!

547.w.600Ένα τέτοιο φάρμακο ήταν η «λημνία γη» που επούλωνε τις πληγές κι εξορυσσόταν στη Λήμνο. Αναμειγνυόταν με το αίμα των ζώων που θυσίαζαν κι έτσι περιείχε και σίδηρο και ενδεχομένως ήταν καθαρτικό και αντιοξειδωτικό, κάτι σαν τον σημερινό Ζεόλιθο.

Οι φυτικές φυσικά ουσίες χρησιμοποιούνταν πολύ περισσότερο μέχρι και σήμερα ακόμη. Π.χ. οι κουμαρίνες, γνωστά αντιπηκτικά που βγαίνουν απ’ τα κούμαρα, τα χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης για τη θρομβοφλεβίτιδα. Η ταμοξιφαίνη που βγαίνει από το κωνοφόρο ταξός, χρησιμοποιείται για θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Το λουλούδι βίνκα περιέχει την αντικαρκινική ουσία βινκριστίνη, το αψέντι από την αρτεμισία το δίνουν ως για την ελονοσία κι η σημερινή ασπιρίνη παραπέμπει στη φλούδα ιτιάς που χρησιμοποιούσε ο Ιπποκράτης ως αναλγητικό, απ’ όπου βγαίνει το σαλικυλικό οξύ.

Συνταγές από την αρχαιότητα

Π. χ. για τον πονόλαιμο είναι το χαμομήλι με μέλι και λεμόνι. Η γνώση αυτή έρχεται από την αρχαιότητα», επισημαίνει ο πρόεδρος του Διεθνούς Ιπποκράτειου Ιδρύματος, καθηγητής κ. Στέφανος Γερουλάνος, που αναφέρει πως ήταν σύνηθες να προσθέτουν ουσίες και βότανα στο μέλι, αραιωμένο με νερό, ή ξύδι.
Για τις πανάδες στα χέρια έδιναν αλοιφή με λάδι, κερί μέλισσας και μαστίχα, που ο κ. Γερουλάνος μας λέει πως βοηθάει και σήμερα. Κορφολόγος.