Φασισμός στην Ελλάδα του σήμερα

Φασισμός στην Ελλάδα του σήμεραΟι μέρες που ζούμε είναι ιστορικές. Η Ελλάδα ταλανίζεται και οι Έλληνες υποφέρουν. Μαζί κλυδωνίζονται όμως και βασικές αξίες όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά αξίες που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα ήθη και τον πολιτισμό.

Αναφερόμαστε εδώ στην ολοένα και πιο έντονη παρουσία του φασισμού, που βρήκε έδαφος στις δύσκολες αυτές συνθήκες για να απευθυνθεί σε ανθρώπους απαίδευτους, μη σκεπτόμενους, να τονώσει ρατσιστικά αισθήματα και συμπεριφορές και να καταπνίξει φωνές διαμαρτυρίας και αγωνίας.

Ο φασισμός αυτός δεν προέρχεται μόνο από την αντίστοιχη πολιτική παράταξη που έχει εισέλθει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τα τελευταία χρόνια, αλλά και από τη συμπεριφορά εκ μέρους των αρχών απέναντι στο λαό, με πρωταρχική έκφανσή της τη συμπεριφορά των αστυνομικών αρχών απέναντι σε διαδηλωτές, απεργούς και “τρομοκράτες”.

Δυστυχώς υπάρχουν πολλά χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της δεινά προοιωνιζόμενης συμπεριφοράς. Καταρχήν οι εισβολές αστυνομικών σε καταλήψεις στέγης και σε αυτοδιαχειριζόμενους κοινωνικούς χώρους εν γένει και η πραγματοποίηση αδιάκριτων συλλήψεων. Οι χώροι αυτοί αποτελούν ανέκαθεν κέντρα πολιτικής, κοινωνικής και αντιφασιστικής δράσης, αλλά και κέντρα αξιόλογης πολιτιστικής δράσης και έκφρασης – που προφανώς αντίκεινται σε αντίθετα πολιτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα και πρέπει να παταχθούν.

Από την άλλη, η βίαιη αναστολή απεργιών όπως αυτή του Μετρό ή του ΠΝΟ με επιστράτευση των απεργών με παρουσία των ΜΑΤ. Η κίνηση αυτή αποτελεί πλήγμα στο βασικό δικαίωμα του σύγχρονου ανθρώπου να απεργεί, που αποτελεί και το μόνο τρόπο αντίδρασής του όταν πιστεύει ότι αδικείται.

Εκείνο που πραγματικά θλίβει είναι η σιωπηρή συγκατάθεση των ελληνικών αρχών στα φασιστικά/ρατσιστικά εγκλήματα κατά μεταναστών, που πλέον βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

Αποκορύφωμα, η βάναυση μεταχείριση κρατουμένων, η άσκηση σωματικής βίας εις βάρος συλληφθέντων και η προσπάθεια συγκάλυψής της με photoshop – δυστυχώς με ανοχή των ΜΜΕ. Κι εδώ μπαίνει το ζήτημα της παραπληροφόρησης και της κατασκευασμένης είδησης, που ανθεί επίσης αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Αυτό που τελικά πλήττεται μαζί με την οικονομία της χώρας είναι η δημοκρατία, κι αυτό είναι μάλλον το μεγαλύτερο πρόβλημα. Θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα όπως αυτά της ελευθερίας έκφρασης, της ισονομίας και της εργασίας καταστρατηγούνται, αφού βασικό μέλημα των “αρχόντων” αυτής της χώρας αλλά και των Ευρωπαίων είναι η η κατάπνιξη κάθε αντίδρασης και η παγιοποίηση μιας κατάστασης υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων που θα τους οδηγήσει σε μόνιμη φτώχεια και το χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο που έχει δει η χώρα μας μετά τους παγκόσμιους πολέμους.