Αστυνομία και βία

Αστυνομία και βίαΌλοι συγκλονίστηκαν σίγουρα με την υπόθεση της σύλληψης των τρομοκρατών στο Βελβεντό της Κοζάνης. Πέρα από τον προβληματισμό για τους λόγους που άνθρωποι τόσο νεαρής ηλικίας φτάνουν στο σημείο να εξοπλίζονται με Καλάσνικοφ νομίζοντας ότι αυτή είναι η λύση για τα όποια -σίγουρα κοινά με πολλούς ακόμα συνομηλίκους τους- προβλήματα, ανέκυψε εδώ για μια ακόμα φορά ένα ζήτημα ζωτικής σημασίας για μια κοινωνία που θέλει να ονομάζεται πολιτισμένη.

Το ζήτημα αυτό είναι η άσκηση βίας εκ μέρους της αστυνομίας – αφού σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Οι εν λόγω νεαροί υπέστησαν καταφανώς άγριο ξυλοδαρμό. Τι σημαίνει αυτό; Αυτοδικία; Μήπως τα όργανα της τάξης έχουν μπερδέψει λίγο το ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος τους; Και το χειρότερο, απ’ ό,τι φαίνεται, η τριτοκοσμική αυτή πρακτική εφαρμόζεται κατ’ επιλογήν, όχι αδιάκριτα. Έτσι, ούτε τρίχα δεν πειράζουν από τα μαλλιά π.χ. εμπόρων ναρκωτικών ή βιαστών ή ακόμα των ακροδεξιούς που εγκληματούν κατά μεταναστών ή άλλων.

Και σίγουρα έχουν συνείδηση του τι κάνουν, αφού δεν δρουν “εν βρασμώ ψυχής” (όχι ότι αυτό θα δικαιολογούσε τις πράξεις τους). Ατράνταχτη απόδειξη γι’ αυτό, οι φωτογραφίες του κακοποιημένου νεαρού τρομοκράτη που δημοσιεύτηκαν αφού πρώτα πέρασαν από ηλεκτρονική επεξεργασία η οποία “έσβησε” τα σημάδια της βίας από το πρόσωπό του.

Μήπως πρέπει κάποτε να δώσουν λόγο και αυτοί για την αυθαίρετη συμπεριφορά τους; Μήπως πρέπει να μπει κάποτε τάξη στα όργανα δημόσιας τάξης και ασφάλειας; Μήπως;